Eenarmige dirigent kan aardig uit de voeten.

Vanavond heb ik weer een generale repetitie gehad voor het jubileumconcert van hetStadsjongenskoor Oldenzaal. Het jubileum van het wordt aanstaande zondag 9 oktober gevierd met een bijzonder concert op twee verschillende locaties in Oldenzaal. Het concert begint om 15.00 uur in de Plechelmus Basiliek en na een ruime pauze wordt het concert vervolgd in het Stadhuis van Oldenzaal. Het geheel zal ongeveer om 17.00 uur afgelopen zijn. Na het concert is er een reünie van oud-leden.

Afgelopen zondag hadden we de generale repetitie van het gedeelte dat we in de Plechelmus Basiliek gaan zingen. Dit ging opperbest. Het is ook een groot feest om in zo’n prachtige akoestiek een concert te mogen geven. Meneer Velers de koster, die normaal niet zo scheutig is met complimentjes, glunderde van oor tot oor! De jongens hebben het prima gedaan. Nu het concert nog: ga ervoor jongens!

Afgelopen afgelopen zondag kon ik nog vol energie met mijn hele lijf dirigeren. Vandaag, op de generale van het Stadhuishal gedeelte, heb ik met mijn rechter arm geprobeerd mijn linker gipsarm te compenseren. Ik moet zeggen, het ging best goed! Veel morele en muzikale steun krijg ik van Aartje Disberg, de pianiste en Ivette van Laar, de zangdocente. Ook het bestuur van het koor staat continu klaar om me daar waar het moet te ondersteunen. Hulde aan iedereen die mee helpt! Wel kost het nog veel meer energie dan anders en ik zal aanstaande zondag ook goed moeten opletten hoe ik daarmee om ga. Ook de jongens zijn op een gewone donderdagmiddag wat minder geconcentreerd. Ze hebben al een hele dag school gehad en dan moeten zo bij mij nog anderhalf uur staan te zingen! Petje af daarvoor!

Wat ik vooral opvallend vond aan mezelf is dat ik met die mitella om mijn nek zelf niet lekker kan zingen en mijn algemene basishouding na een tijdje verkrampt. Ik ga dan een beetje krom staan en dat moet ik zien te vermijden. Ik zal dus echt, wil ik het goed en optimaal volhouden, af en toe daar waar het mogelijk is, moeten ontspannen. Omdat ik zo met die ene arm bezig ben, raakte ik herhaaldelijk uit mijn concentratie. Normaal is je rechterarm steeds bezig ‘de tactus’ (de maat) te slaan. Met je linkerarm geef je dan o.a. inzetten aan, de dynamiek en nuances in de tekst. In het geval van het jongenskoor gebaar je ook dingen als ‘opletten’, ‘recht opstaan’, ‘zit niet te klieren’, ‘mond open doen’ en ‘goed gedaan joh’ aan. Doordat ik ook dat nu allemaal met één arm moet doen raakte ik een aantal malen de weg kwijt in het stuk. Normaal weet je linkerarm dat de rechter bij de vierde tel is maar aangezien de rechter nu toevallig bezig was met het gebaar ‘recht opstaan’ wist hij niet meer of hij een één of een drie moest slaan. Loslaten wordt nu hét sleutelwoord. Alle techniek die ik heb moet ik overboord gooien en ik heb twee dagen nu om te wennen aan iets nieuws. Hier ga ik ook echt even rustig over nadenken en voor studeren.

Ook het projectkoor zal aan een eenarmige dirigent moeten wennen. Gelukkig heb ik met hen aanstaande zondag nog een generale repetitie. Ik denk dat ik met die club wel eens de grootste moeilijkheden kan tegenkomen omdat ze voor het merendeel a capella zingen. Hans Stege onze organist zal het zonder repetitie moeten doen maar volgens mij zijn organisten doorgewinterde probleemoplossers. Ik vertrouw dan ook op zijn uitstekende professionaliteit.

Dit zijn ze dan, de jongens en jongemannen van het jarige Stadsjongenskoor Oldenzaal:
GEFELICITEERD!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s