Muziekmiddag Stadsjongenskoor 7 juli 2005

Donderdag 7 juli was het dan eindelijk zover. Het Stadsjongenskoor hield een muziekmiddag ter afsluiting van het seizoen. Iedereen die een instrument kon spelen of een lied wou zingen dat niet tot het standaard repertoire van het jongenkoor behoorde kon zich opgeven.

Wouter beet het spits af en speelde een wervelend stuk van Seitz op viool. Zijn moeder begeleidde hem aan de piano wat geen gemakkelijke klus was met twee gekneusde vingers! Daarna tracteerde Gijs ons op een perfecte vertolking van een zomers Jingle Bells. Gijs heeft nog maar een paar maand blokfluitles en als je dan al voor publiek durft te spelen dan vind ik dat erg knap. Net als Sorin, die ook een van de jongsten van het koor is. Ook hij had ook het lef om al na een paar maand gitaarles de Drunken Sailor te laten horen. Alhoewel het lied over een dronken zeeman gaat, liet Sorin een heel standvastige melodie horen. Hierna was het tijd voor pianoklanken. Tom heeft nog maar anderhalf jaar pianoles en speelt nu al etudes van Duvernoy. Hij kon niet kiezen welke van de twee etudes hij wou voorspelen en heeft ze daarom maar allebei voorgespeeld. Knap hoor! Daarna waren de wat oudere jongens aan de beurt en een van de Jesse’s speelde Mad world op de piano. Jesse mag dan wel wat ouder zijn, maar hij heeft nog maar een paar maand pianoles! Hij schijnt door de boeken heen te vliegen en dat was duidelijk te horen. Dat Patrick al geruime tijd gitaarlessen volgt was wel duidelijk Hij speelde High Jive, een stuk met veel tempo wisselingne en moeilijke ritmes. Jeroen zette de tent op de kop met Final Countdown op keyboard. Jeroen gaat helemaal op in zijn spel en weet het publiek goed te boeien. Jaap en zijn broer Ruud brachten samen een lied van Lennard Cohen en Pink Floyd. Voor mijn zeer herkenbare liederen die ik woord voor woord mee kan zingen. De uitsmijter van de middag werd vertolkt door Steven, Floris, Ruud en Jedda. Met veel passie en toneelspel zongen ze een lied van Andre Hazes

Met bloed, zweet en tranen
Zei ik rot hier nu maar op
Met bloed, zweet en tranen
Zei ik vrienden, dag vrienden de koek is op


Het was een toepasselijk einde van de dag en het zangseizoen.

Stadsjongenskoor bezoekt Amsterdam

Vandaag heeft het Stadsjongenskoor haar jaarlijkse uitstapje gehad. Zo kwam het dat ik vanmorgen om 9.00 uur al in een trein met 36 kwetterende jongens en 14 onrustig rondkijkende begeleiders richting Amsterdam ging. Op naar Nemo! Dit bleek een schot in de roos. Urenlang hebben de jongens zich vermaakt met allerlei proefjes, een 3d film, een heus lab waar ze zelf plaksel of een pen konden maken, rare zeepbellen, watertoestanden, een ballenfabriek en nog veel meer.Na Nemo kregen de jongens een kleine rondwandeling door de Jordaan en ging het richting Dam. Op een gegeven moment sloegen de kooroudsten en hun begeleiders linksaf! Zij hadden een alternatieve educatieve route waarover nog lang nagepraat gaat worden. Een van de begeleiders wist er goed de weg, dat stemt tot nadenken… De jongens hebben echter ook nog wel bloten billen gezien hoor! Op weg naar het station was er ook nog een tent waar de dames in string op tafel stonden te dansen. De deuren stonden open en ze konden rekenen op flink wat gejoel van de jongens. Terug naar Oldenzaal met de trein waar het wemelde van de rode petjes van TC Tubantia, waarvoor mijn hartelijke dank!

Concert van het Stadsjongenskoor

Vandaag concert gehad van het Stadsjongenskoor en Jongemannenkoor Oldenzaal. Aan de piano zat Aartje Disberg en Egbert van Hattem, tenor en Ivette van Laar, sopraan zongen solo. Verdere medewerking werd verleend door het Neuenhauser Knaberchor uit Duitsland o.l.v. Armanda ten Brink.

Alle warmte was nog niet echt uit het Stadhuis verdreven maar het was er toch goed toeven. Het concert liep gesmeerd. Ik had al vaker met Armanda samengewerkt en het is altijd feest om met haar te mogen werken. Het was een afwisselend programma, misschien wel iets te lang voor mijn mening maar daarover kun je met me van mening verschillen. De jongens hebben goed gezongen. Voor een aantal jongens was het een vuurdoop omdat dit hun eerste grote concert was en dat is even wennen!

Het is altijd een hele toer om de tekst van liederen uit het hoofd te leren. We zij daar redelijk in geslaagd alhoewel dat altijd weer beter kan! Het zingen in de Stadhuishal is me erg goed bevallen. Ik vind de akoestoek erg goed, ik kan goed communiceren met de pianiste en je kunt er een mooie opstelling maken. Het Neuenhauser Knabenchor heeft een typische Duitse klank die ik zeer kan waarderen! Het heeft echt body zonder vlak te worden. De koren hebben ook samen gezongen en ik vond het echt een uitdaging. De solisten hebben zeer goed gepresteerd!

Op deze foto ziet u, kooroudste, spreker, solist, bas, leraar, spreker, bierliefhebber, schrijver, Jaap die ook niet te beroerd is na het concert ook met stoelen te slepen naderhand: een voorbeeldig koorlid!

Daarna smaakte het wit bier heerlijk op het terras bij café de Engel en de zeebaars bij Farris was voortreffelijk!

Klik hier voor de recensie.

Vlucht of vrijheid

Gisteren heb ik met het Oost Nederlands Kamertjeskoor een concert gegeven in het Johanneskerkje te Twekkelo. Het is een piepklein kerkje in een schitterende omgeving. De concercommissie had dit gegeven aangegrepen om het publiek uit te nodigen vooraf het concert een wandeling te maken. Na de wandeling kon men koffie of thee drinken en genieten van lekkere zelfgebakken taarten, koeken e.d. Als iedereen bijgekomen was van de wandeling kon men dus naar het concert luisteren en daarna was er weer gelegenheid voor lekkere hapjes en een drankje. Een compleet avondje uit dus. Sportief, cultuur en nog culinair ook. Dit bleek enorm aan te slaan. Het was prachtig weer, er kwamen veel wandelaars en tot ons genoegen zat de kerk zo vol dat het koor tijdens het instrumentale intermezzo buiten in het gras heeft gezeten/gelegen.

Het koor heeft zeer goed gepresteerd, al ben ik als dirigent meestal niet helemaal tevreden. De voorbereiding voor dit concert had wat beter gemogen van mij en dit was voor mij merkbaar. Het doorsnee publiek zal hier niet veel hinder van gehad hebben.

Thema van het concert was: Vlucht of vrijheid, componisten vlak voor en na de tweede wereldoorlog. De periode rond de tweede wereldoorlog heeft veel componisten zwaar getroffen. Een aantal Joodse componisten zag het gevaar aankomen en wist te vluchten naar o.a. Amerika, anderen konden onderduiken of overleefden het concentratiekamp. Velen overleefden de oorlog helaas niet. Nederlandse componisten die hun vak wilden blijven uitvoeren moesten zich melden bij de Kulturkammer en Duitse componisten die een enigszins kritische houding aannamen werden in hun werk belemmerd.

We zongen een aantal liederen uit het Mörike-Chorliederbuch van Hugo Distler (1908-1942). De teksten Mörike hebben veel ritmiek en leggen een relativerende, soms bijna ironische manier van denken aan de dag. Dit trok Distler erg aan en hij maakt het ook hoorbaar. Distlers muziek werd echter door het nazibewind gestigmatiseerd als “ontaarde kunst”. Hij kon de zware werkdruk, het gevoel dat zijn composities niet werden gewaardeerd, zijn ontzetting over de politieke toestand en de dreigende oproep voor militaire dienst niet aan en maakte in 1942 een einde aan zijn leven. Hierna zongen we liederen uit de Chansons françaises van Francis Poulenc (1899-1963), het “enfant terrible de la musique franiçaise”. Prachtige muziek heeft Poulenc geschreven, helaas niet voor ieder koor toegankelijk want het is vaak erg moeilijk. We zongen ook een viertal liederen van Paul Hindemith (1895-1963)op teksten van Rilke. Prachtige impressies zijn het. Ook Hindemith ontkwam dan ook niet aan de lastercampagnes van de kant van het nationaal-socialisme. Tot 1938 hield hij het in Duitsland vol waarna hij uiteindelijk in 1940 zijn vrijheid zocht in de Verenigde Staten. Cecil Effinger (1914-1990) en Charles Villiers Stanford (1852-1924) Hadden weinig met het thema te maken maar pasten qua muziek mooi in het plaatje. Tot slot werd het publiek getrakteerd op The Valse van Ernst Toch (1887-1964) een Joodse componist die voor het uitbreken van de oorlog wist te vluchten naar Amerika. The Valse is een spectaculair spreekkoor met begeleiding van slagwerk. Het publiek wist dit stuk zeer te waarderen.

Yannick Bergevoet, de slagwerker, speelde als instrumentaal intermezzo twee stukken op marimba. Het publiek, het koor en ik waren zeer onder de indruk van zijn spel. Het was ook erg leuk om met hem samen te werken. Yannick is 2de jaars student klassiek slagwerk aan het Conservatorium te Enschede.

Repetitie Jongemannenkoor Oldenzaal

Net zoals vorige week moest Jong Nederland voetballen op woensdag en dan zul je altijd zien: alle jongemannenkoorleden waren er! Rik, Rik en Rolan hebben de afgelopen weken erg hard hun best gedaan om de tweede tenorpartij onder de knie te krijgen. Dit betekende vaak de partijen overnieuw zingen en alle opmerkingen van mij geduldig verwerken. Ik vind dat ze een geweldige ontwikkeling hebben doorgemaakt. Het zijn drie jongens die nog niet zo lang “de baard in de keel” hebben en dus niet meer in het jongenskoor kunnen zingen. Vroeger werd er gezegd dat deze jongens een jaar niet mochten zingen maar daar hou ik mij in ieder geval niet aan. Je moet een band met deze jongens blijven houden en dat kan niet als je ze een jaar uit het oog verliest. Wat mij betreft zingen de jongens zo lang ze kunnen hoog mee in het jongenskoor en als ze er echt aan toe zijn maken ze de stap naar het jongemannenkoor. Hier zingen ze eerst de eerste of tweede tenorpartij en krijgen ze een heleboel aanwijzingen hoe ze hun “nieuwe” stem moeten behandelen. Dit betekent dat ze heel veel techniek te verwerken krijgen. In het begin hebben ze vaak erg veel moeite met de registerwisselingen maar dat is na een paar weken verleden tijd.

Van de andere, oudere jongemannenkoorleden krijgen ze een heleboel “levenswijsheid” mee. Hierover zal ik maar niet te veel vertellen anders moet ik een 18+ status aanvragen.

Cd opnames Kringzingers (2)

Vandaag de tweede opnamesessie gehad voor de jubileum CD van het personeelskoor van de Universiteit Twente; De Kringzingers.

Het was een zeer vermoeiende dag waar ik met een voldaan gevoel op terug kijk. We begonnen om 9.00 uur met koffie, althans dat was de bedoeling. Na een kleine vertraging was er eindelijk koffie en konden we inzingen. De pianist Gerard was toen al zijn solostukken aan het opnemen. Inzingen zo vroeg in de ochtend moet even zorgvuldig gebeuren. Om 10.00 uur konden we wat mij betreft met de opnames beginnen, alhoewel er eerst heel wat getest moest worden. Dit vergde best wel wat van mijn conditie aangezien de opnamestudio 4 trappen omhoog rennen is om even de band te luisteren en dan weer 4 trappen omlaag naar het koor…. en dat terwijl je daarvoor driftig aan het zwaaien bent geweest. De drie Volkslieder van Brahms hadden dus wat tijd nodig. Daarna meteen Des Tages Weihe van Schubert gedaan. Een lang werk wat voor weer andere moeilijkheden zorgt. Natuurlijk wil je alles het liefst foutloos opnemen maar het is ook heel erg belangrijk dat het stuk een goede sfeer heeft en daartussen moeten nog wat keuzes gemaakt worden bij het afmixen.

Hierna was het de beurt aan Egbert die samen met Gerard een drietal Schubertliederen ging opnemen. Natuurlijk zul je altijd zien dat in het midden van een lied de klok twaalf slaat.

Daarna was het tijd voor een pauze, die pianist was immers al vanaf 9.00 uur aan het spelen! Na de pauze verder gegaan met het opnemen van Zigeunerleben van Schumann. Ook hier moeten we uiteindelijk keuzes gaan maken van sfeer tov kleine oneffenheden. Tot slot was het tijd voor een aantal Zigeunerlieder van Brahms. Heerlijke muziek en dan vooral als je een goede pianist hebt !! Zeer inspannende en wervelende muziek. Ik heb er met volle teugen van genoten om te doen. Henk zei glimlachend na afloop: “Van Brahms voelt iedereen zicht beter” en ik sluit me hierbij graag aan.

Het was een enerverende maar erg leuke dag. Een CD opnemen is een hele ervaring. Ik het er veel van geleerd en het graag gedaan. Het resultaat zullen we in oktober presenteren op het jubileumconcert op zondag 20 november.

CD opname Kringzingers

Vandaag weer intensief gerepeteerd voor de CD opname van de Kringzingers die aanstaande zaterdag gaat plaatsvinden. We hebben er echt zin in. We doen alles wat in ons vermogen ligt om zo optimaal mogelijk af te werken maar bij zo’n opname moet je ook een beetje geluk hebben. Soms zing je een moeilijk stuk 1x en dan is het goed! Alle opnames daarna zijn dan minder. Daarna doe je over en makkelijk stuk weer een hele tijd omdat de concentratie niet helemaal optimaal is. Egbert, de tenor zingt zijn solo’s prima en inspireert het koor weer om nog mooier te zingen. Gerard, de pianist speelt fantastisch kan alle stukken ook in een tempo spelen waar ik gelukkig mee ben!

Ben benieuwd hoe alles in de Waterstaatkerk klinkt en hoe de klankverhouding is met de vleugel. Door omstandigheden hebben we mogelijk een bassen-probleem dat niet meer valt op te lossen. We hopen dat geen enkele bas nu de griep of zo krijg want dan…