Sir Edward Elgar (1857-1934)

Dames en heren web-loggers: jullie onderschatten jezelf! Ik neem het niemand kwalijk dat hij/zij geen deuntje kan fluiten van Johannes Eccard. Ik kan dat namelijk zelf ook niet zo 1-2-3. Rudolf Escher is ook een lastige maar het doet mij deugd dat 5.9% daar iets van kent! Prachtige muziek, maar niet voor ieder koor weggelegd. Slechts 17.6% van de lezers kan een deuntje fluiten van Edward Elgar. Jullie stellen me teleur!!

Natuurlijk kunnen jullie een deuntje fluiten van Edward Elgar! Tenzij je niet kunt fluiten maar dan ‘hum’ je het maar. Elgar componeerde wat het later ‘tweede’ Britse volkslied zou worden: Pomp & Circumstance No.1. Voor jullie beter bekend als Land of Hope and Glory.

Om de trots van de Engelse natie te worden heeft Elgar flink moeten knokken. Hij was het vierde kind uit een gezin van zeven kinderen. Zijn vader had een muziekhandel, was pianostemmer en speelde orgel in de plaatselijke katholieke kerk. Als kind hielp Edward vaak een handje in de winkel en zo leerde hij zichzelf diverse instrumenten bespelen en bestudeerde hij de muziektheorie.

Zijn ouders vonden een carrière in de muziek echter niets voor hun zoon. Hij moest maar een echte baan zoekenen op zijn vijftiende ging Edward daarom bij een advocaat op kantoor werken. Hier had hij na een jaar al weer genoeg van en hij besloot definitief in de muziek verder te gaan.

Elgar begon met het geven van viool- en pianolessen en in 1879 kreeg hij de leiding over het personeelsorkest van de plaatselijke psychiatrische inrichting. De directie hoopte dat muziek heilzaam op de patiënten zou werken. In 1889 trouwde Elgar met zijn 8 jaar oudere leerlinge Caroline Alice Roberts. Haar familie was erg tegen op dit huwelijk omdat het ver ‘beneden haar stand’ zou zijn. Maar het koppel hield ondanks alles voet bij stuk. Zij zou haar hele leven lang zijn werk als componist stimuleren en aanmoedigen. Kort na het huwelijk vertrok het paar naar London omdat Elgar’s kansen om daar succes te krijgen als componist groter waren. Dit viel erg tegen. De Londenaren vonden Elgar maar een provinciaal. Hij was van lage komaf en ook nog eens katholiek. Zijn werken werken waren totaal geen succes.

Terug in Worcestershire schreef Elgar een aantal van zijn grootste meesterwerken. Maar om in levensonderhoud te voorzien moets hij weer muzieklessen gaan geven. Hier had een gloeiende hekel aan. In die tijd kreeg Elgar last van heftige, zware depressies, die hij trachtte te maskeren met grappen en driftbuien.

Toch kreeg hij langzaam en gestaag meer succes. Hij componeerde de Imperial March in 1897 voor het Jubileum van Koningin Victoria en daarmee vestigde hij definitief zijn naam. Voor de kroning van Edward VII componeerde Elgar een officiële ode. Naar aanleiding hiervan werd in 1904 in de adelstand werd verheven: hij mocht zich voortaan Sir noemen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog droeg Elgar droeg zijn steentje bij met het schrijven van patriottisch getinte werken. Ook werd het belangrijkste stuk van zijn Pomp and Circumstance March No.1 voorzien van een tekst en werd aldus het beroemde Land of Hope and Glory.

In 1920 overleed zijn vrouw Alice. Vanaf dat moment schreef hij geen werken van belang meer. Hij zonderde zich steeds meer af. Op 23 februari 1934 overleed Sir Edward Elgar aan kanker. Hij werd 77 jaar oud.

Ieder koor zou een paar liederen van Elgar op haar reperoire moeten hebben staan. The Early Partsongs , The Later Partsongs en Five unaccompanied Part-songs Opus 71, 72 en 73.

Mijn favoriete lied van Egar is : Death on the hills

Zangers gezocht voor Misa Criolla

Op zondag 13 november 2005 voert het Oost Nederlands Kamertjeskoor (ONKK), samen met Macondo en de tenor Sebastian Brouwer, de Misa Criolla uit van Ariel Ramírez. Dit bijzondere concert vindt plaats in de Nicolaaskerk te Denekamp.

Het ONKK heeft voor dit project nog plaats voor enkele zangers die dit bijzondere werk willen uitvoeren. Het gaat om 1 (hoge) sopraan, 1 alt, 2 tenoren en 2 bassen. Naast de Misa Criolla zullen ook nog enkele oude en moderne Spaanstalige liederen worden ingestudeerd. De groep Macondo o.l.v. de Chileen Ivan Vargas zal het geheel op grotendeels originele instrumenten begeleiden.

Geïnteresseerden die jonger zijn dan 50 jaar, kennis van het notenschrift hebben en over de nodige zangervaring beschikken, worden uitgenodigd een stemtest te doen. De kosten om dit leuke project mee te zingen zijn 25 euro. Dit is inclusief (minimaal) vier repetities, deelname aan de repetitiedag op 15 oktober en het concert. Mocht iemand na dit project besluiten om lid te worden van het ONKK dan krijgt degene het geld terug.

De repetities zijn op maandagavond van 20.00 uur tot 22.00 uur te Enschede.

Voor meer informatie of een stemtest kunnen mensen contact opnemen met dirigent: Mariette Effing

Eerste repetitie na de vakantie.

Vandaag weer de eerste repetitie van het Stadsjongenskoor gehad. Ik ben vandaag in ieder geval zeer tevreden over de inzet van de jongens. We gaan immers een spannende tijd tegemoet met de viering van ons 90 jarig bestaan op zondag 9 oktober. Hou deze vorm vast jongens!!!

Ik uren en dagen zitten puzzelen en heb het programma grotendeels klaar. Maar ik merkte vandaag al dat ik er hier en daar toch nog wat aan moet sleutelen. De jongensstem in van nature aan verandering onderhevig en als je sommige jongen na 6 weken ineens terug ziet en hoort…

We hebben ons heel wat ‘op de hals’ gehaald door het concert op twee verschillende plekken te gaan geven. Voor de pauze zingen we in de Plechelmus Basiliek en na de pauze in de Stadhuishal. Dit brengt logistiek nogal wat problemen met zich mee maar die gaan we de komende weken allemaal oplossen!

Voorlopig gaan we vol goede moed er tegen aan!

Vliegende start Kringzingers.

Vandaag heeft het personeelskoor van de Universiteit Twente (UT) De Kringzingers weer haar eerste repetitie van het seizoen gehad. Ondanks het warme weer is het koor is vol enthousiasme van start gegaan. Dit moet ook wel, we hebben immers over 3 repetities al weer een kort optreden in Lonneker. Het ging boven verwachting goed allemaal en de bedoeling is dat we dit hele jaar vol te houden.

Het gaat een spannend en leuk seizoen worden. Het koor bestaat dit jaar 15 jaar en viert dit met een concertreis naar Schiermonnikoog en een lustrumconcert. Een bijzonder cadeau hebben we al gehad: het College van Bestuur van de UT wist het koor op waarde te schatten en gaf haar een financiële impuls om een CD op te nemen. De opnames waren voor de zomervakantie, evenals echte fotosessie voor het hoesje en nu is het wachten totdat ik komende week de opnames mag beluisteren en het afmixen kan beginnen.

Vandaag konden we de dummy van de CD bewonderen d.w.z. het hoesje en het boekje gemaakt door bureau communicatie van de UT. Het ziet er allemaal zeer professioneel uit. De CD zal tijdens het lustrumconcert gepresenteerd worden.

De leden van de Kringzingers vroegen zich vandaag af waar ze mijn web-log konden bewonderen. Nou hier dus.

Holland Festival Oude Muziek (2)

Afgelopen weekend heb ik weer als vrijwilliger bij het Holland Festival Oude Muziek gewerkt. Naast stoelen sjouwen, kaartjes controleren, tassen en deuren bewaken, plaatsenwijzen heb ik een aantal zeer mooie concerten gehoord.

Het festival werd afgelopen vrijdag tussen 18.30 en 19.15 uur geopend met beiaard bespelingen en het Utrechts klokkengilde. Het is fantastisch om door Utrecht te lopen met al dat gebeier! Op pad om het eerste concert te horen: Domus Polyphoniae, polyfonieën in de Dom. Dit concert was als het ware een voorproefje van al het moois dat iedereen nog te wachten staat deze week. Opvallend was dat het ensemble Trigon o.l.v. Margot Kalse al zong terwijl het publiek binnenkwam. Zonder dat er een duidelijke aanwijzing was werd het publiek op een gegeven moment stil en vervolgde Ensemble Organum o.l.v. Marcel Pérès het programma, Niet alls wat dit ensemble zong vond ik mooi, een van de stukken duurde ook veel te lang. Me Naiset & Toorama vond ik zeer verfissend omdat ze op een traditionele manier zongen. Ik had graag meer van ze willen horen. Leo van Doeselaar speelde afwisselend op het grote en kleine orgel. Tot slot zong het Festivalkoor o.l.v. Adrián Rodriguez Van der Spoel het veerstigstemmige Spem in alium waarover ik in de vorige log al schreef. Geweldig om dit stuk eindelijk eens live te horen en het werd op een fantasische manier uit gevoerd.

Op zaterdag trok het festivakoorl door Utrecht op dit motet op verschillende plekken ten gehore te brengen. Het is erg moedig dat men op deze manier het ‘gewone publiek’ in probeert te verassen met deze toch niet direct toegankelijke muziek. Ik vond het dan ook erg spannend hoe de uitvoeringen gingen. Het was te beluisteren in, onder andere in het wonderschonen Pandhof bij de Dom, het Postkantoor en zelfs midden tussen het winkelend publiek van Hoog Catharijne werd gezongen. Vooral deze laatste locatie heeft indruk op me gemaakt. Mensen werden als het ware overvallen door een oase aan rust die deze muziek uitstraalt. Een eindeloze stroom toevallige passanten stonden met open mond op de roltrap even te luisteren en vervolgden daarna al dan niet hun dagelijkse beslommeringen. Opvallend vond ik dat het winkelplein door het talrijk aanwezige publiek en de prachtige klanken als vanzelf tot concertruimte werd getransformeerd.

Zaterdagavond laat in de Pieterskerk was het concert van Diabolus in Musica ook een absolute topper. Ze zongen diverse werken uit de Notre Dame School met een verbluffende perfectie. Het is muziek uit de 12de eeuw maar het doet soms erg modern aan. Onthoudt de namen Leoninus en Perotinus en luister eens naar die wonderlijke muziek.

Karmozijnbes, Pandhof Utrecht

Holland Festival Oude Muziek

Morgen gaat het Holland Festival Oude Muziek van start in Utrecht. Jarenlang heb ik daar als vrijwilliger gewerkt om te helpen met de kaartverkoop, het inrichten van de verschillende locaties, het bewaken van deuren en mensen de plaatsen te wijzen. Het was een geweldige tijd, erg gezellig, hard werken en je stak er nog wat van op ook. Na er een paar jaar uit te zijn geweest ben ik vorig jaar weer een weekendje wezen helpen en ik moet zeggen dat het ook dit jaar weer erg kriebelt om te gaan. Ook dit jaar zijn er weer zo’n 100 concerten te beluisteren in Muziekcentrum Vredenburg en andere historische locaties in Utrecht.

Thema dit jaar is Tien eeuwen polyfonie en gezien de uitslag van de huidige poll vrees ik dat ik voor de bezoekers van mijn log even moet uitleggen wat polyfonie is. Letterlijk betekent het ‘veelklinkend’. Het is een meerstemmige compositietechniek waarbij aan de melodiën een grotere expressieve waarde wordt toegekend dan aan de akkoorden. De melodieën zijn onafhankelijk, vallen na elkaar in en imiteren elkaar dan op verschillende manieren. Bijna iedereen zal wel eens op deze manier hebben geprobeerd te zingen: in canon. Componisten verzonnen echter de meest ingenieuze imitaties, een paar tonen hoger of lager, omgekeerd of gespiegeld. Ook werd het een sport om zo meerstemmig mogelijk te schrijven. Een absoluut hoogtepunt op het gebied van de polyfonie is het 40 stemmige motet Spem in alium nunquam habui van Thomas Tallis. Op zaterdag 27 augustus zal vanaf 12.00 uur dit motet op verschillende locaties in Utrecht worden uitgevoerd, door een speciaal festivalkoor onder leiding van Adrián Rodriguez Van der Spoel .

Als jonge conservatoriumstudent heb ik ook eens gewerkt op een oude muziek festival in Oxford en daar was ik toen zo gefascineerd door de omvang van de partituur dat ik die meteen gekocht heb. Uitgevoerd heb ik het nog nooit, misschien komt dat er ooit van. Je moet je dan voorstellen dat je een opengeslagen partituur van 50 cm hoog en 70 cm breed voor je hebt liggen. Voor je staan dan acht (!) vijfstemmige koren, die ook nog eens polyfoon zingen.

Kijk ook eens op deze site.

Hulde aan het mappenteam!!!!!!

Na maandag met het thema “Nee” een afsluitende muzikale avond van het Kamertjeskoor te hebben genoten, gisteravond de meest waanzinnig lekkere gerechten te hebben gegeten bij de afsluitende gezellige muziekavond van de Kringzingers, was het vandaag tijd voor het Stadsjongenskoor met de tweede grote afsluitende mappenopruimdag. Afgelopen maandag had ik de jongens van het mappenteam al uitgedaagd mappen te controleren op volgorde en volledigheid. Na de eerste map een glas cola, na de tweede een snoepje, na de derde een koekje, na de vierde nog een glas cola…. en toen waren we klaar!!!!

Vandaag moesten hopla alle kratten met mappen weer uit de kelder worden gesjouwd, de nieuwe indexen er in, de naamplaatjes en, oef wat een werk, de mappen voor het aankomende opleidingskoor moesten op de valreep ook nog gemaakt worden. Met de radio op 10, de jongens op 20, cola en sinas in de aanslag, snoepjes onder handbereik en als apotheose een waterijsje hebben we bergen werk verzet.

Het mappenteam heeft dit jaar fantastisch werk gedaan. Zo goed zelf dat we de klus klaar hebben. Andere jaren moesten we in het begin van het schooljaar nog buffelelen om het af te krijgen maar nu niet. Mijn oren tuuten wel na van al het gekwebbel, gejoel, gezang (!) en ander gedoe maar dat neem ik voor lief.

Tim, Jeroen, Gabriël, Gijs, Ruben, Casper, Jan, Floris, Patrick, Jedda, Ruud* Job, en iedereen die ik vergeten ben, bedankt en een hele fijne vakantie!

* Ruud was wel heel erg vaak met iets wat leek op een gamboy bezig……. maar ok hij heeft ook 1 map af gekergen