Lonneker Muziekkoepel

Vandaag met gemengd koor De Kringzingers, het personeelskoor van de Universiteit Twente opgetreden in de Lonneker Muziekkoepel. Voor ons was het de eerste keer dat wij in Lonneker op deze leuke locatie mochten zingen. Het is een echte ‘ouderwetse’ muziekkoepel op het dorpsplein, tegenover ‘kerk en kroeg’. Zelf ben ik niet zo’n voorstander van buiten zingen. Het kost je ontzettend veel energie en de klank vliegt zo weer weg. Toch vond ik dat we maar eens een gok moesten wagen, het is goed voor de publiciteit en het gemoed. Om het een beetje te laten overkomen op het plein zou de zaak ook nog eens versterkt worden. Ook daar ben ik geen voorstander van, omdat het vaak zo vervormt en omdat je al geen akoestiek hebt hoor je echt alle oneffenheden. Ik ging vanmorgen dus naar Lonneker met het echte Twentse gevoel van Kiek’n wat ut wordt.

Het stralend weer gaf meteen een goed gevoel. Aan de parkeerplaats te zien zat de katholieke kerk flink vol en het terras van Hotel Savonije tegenover de kerk ook. We konden inzingen in de serre en toen de mis uit was, na het optreden van het Padvindersorkest mochten wij aantreden.

Het eerste lied dat wij zongen kwam uit de cyclus Sechs Lieder im Freien zu singen van Felix Mendelssohn Bartholdy. Deze cyclus liederen gaat voornamelijk over de liefde en de relatie mens en natuur. Mendelssohn heeft in een van zijn brieven geschreven hoe mooi hij het zou vinden als mensen deze liederen eenvoudigweg buiten in de vrije natuur im Freien zouden zingen. Dit hebben we dus maar gedaan. Verder hebben we nog een aantal liederen van Johannes Brahms gezongen. Een en ander best gewaagd om in zo’n koepel te zingen maar aan de reactie van het publiek te horen viel het in de smaak en dat is bij zo’n optreden erg belangrijk. Tot mijn grote vreugde zag ik naast Egbert, ook mijn oude hoofdvakdocent schoolmuziek in het publiek zitten. Hij woont in Lonneker en had mij op mijn 16de als aankomend conservatoriumstudent onder zijn hoede. Het inspireerde mij enorm om er iets moois van te maken.

Na nog wat reclame te hebben gemaakt voor onze jubileum CD en het jubileumconcert van zondag 20 november zijn we verder gegaan met een aantal liederen die we ook op Schiermonnikoog gaan zingen. Op het laatste moment had ik nog twee liederen geschrapt voor vandaag. De tijd was ook werkelijk erg kort na de zomervakantie en het risico dat het een beetje uit de hand ging lopen was me te groot. Maar iedereen stond op scherp vandaag en de vier liederen die we wel nieuw op ons repertoire hebben, ondergingen een goede vuurdoop.

We zijn het optreden geeindigd met twee Nederlandstalige liederen. De eerste was van de door mij zeer geliefde componist Herman Strategier. We zongenhet Optimistisch lied dat gaat over het verschil tussen de burgerman en de dichter. Hoe verschillend ze ook zijn op het eind van hun leven ondergaat iedereen hetzelfde lot. Het laatste lied was het Quod libet van Louis Toebosch. Quod libet betekent eigenlijk, ‘wat u maar wilt’ of ‘mengelmoesje’. Het zijn bestaande melodieën die niets met elkaar te maken hebben maar die toch tegelijkertijd worden gezongen. In dit geval bestaat de compositie uit allemaal verschillende vaderlandse liederen. Ik had er een prijsvraag aan vast geknoopt. Een soort: Herkent u deze melodie. Aan het publiek de vraag uit hoeveel verschillende liederen het stuk bestond en degene die het goede antwoord gaf kon in november een gratis jubileum CD ophalen. Na afloop riep het publiek veel maar het goede antwoord was er niet tussen. Op een wat rustiger moment kwam Egbert mij het goede antwoord vertellen en ook de dochter van Ben (een van de bassen) wist ook het juiste aantal. Dit is erg knap want het was een erg moeilijke vraag! Maar goed, het koor heeft bij deze twee CD aan mij verkocht en ik zal de winnaars het persoonlijk komen overhandigen.

Na, onder het genot van en drankje, nog zeer uitgebreid te hebben nagepraat op het terras kan ik en het koor terug zien op een erg leuke dag met een zeer geslaagd concert.

Open huis Concordia, kunst en cultuur Enschede


Op zaterdag 17 september is er Open Huis van Concordia, kunst en cultuur Enschede. Op de locaties aan de Oude Markt 15 en 26 en de Langestraat 56 zal het nieuwe cursusaanbod voor kinderen, jongeren en volwassenen op het gebied van beeldende kunst en theater worden gepresenteerd.

Zelf ga ik dit jaar de lessen stem geven aan de kinderen, jongeren en volwassenen die deelnemen aan de Theaterwerkplaats. Ik doe dit samen met een drama- en dansdocent. Ik neem hierbij het onderdeel hoe gebruik ik mijn stem op het toneel voor mijn rekening. Er wordt niet alleen maar gezongen tijdens mijn lessen, maar we gaan ook bezig met gedichten, doen veel aan de expressie van je stem en je krijg veel techniek.

Middels een open les zal ik in het kort uitleggen hoe mijn lessen er uit zien en daar kan iedereen aan mee doen. Van 12.15 uur tot 12.35 uur zit ik in de Zwarte zaal van Concordia aan de Oude Markt 15. Verder kun je er de hele dag een kijkje nemen van 120 00 uur tot 17.00 uur. Er is een presentatie, decorontwerpen, theatersport, beweging en regie.

Je kunt je de hele dag inschrijven voor de diverse cursussen aan de balie van het pand aan de Oude Markt 26!

Sir Edward Elgar (1857-1934)

Dames en heren web-loggers: jullie onderschatten jezelf! Ik neem het niemand kwalijk dat hij/zij geen deuntje kan fluiten van Johannes Eccard. Ik kan dat namelijk zelf ook niet zo 1-2-3. Rudolf Escher is ook een lastige maar het doet mij deugd dat 5.9% daar iets van kent! Prachtige muziek, maar niet voor ieder koor weggelegd. Slechts 17.6% van de lezers kan een deuntje fluiten van Edward Elgar. Jullie stellen me teleur!!

Natuurlijk kunnen jullie een deuntje fluiten van Edward Elgar! Tenzij je niet kunt fluiten maar dan ‘hum’ je het maar. Elgar componeerde wat het later ‘tweede’ Britse volkslied zou worden: Pomp & Circumstance No.1. Voor jullie beter bekend als Land of Hope and Glory.

Om de trots van de Engelse natie te worden heeft Elgar flink moeten knokken. Hij was het vierde kind uit een gezin van zeven kinderen. Zijn vader had een muziekhandel, was pianostemmer en speelde orgel in de plaatselijke katholieke kerk. Als kind hielp Edward vaak een handje in de winkel en zo leerde hij zichzelf diverse instrumenten bespelen en bestudeerde hij de muziektheorie.

Zijn ouders vonden een carrière in de muziek echter niets voor hun zoon. Hij moest maar een echte baan zoekenen op zijn vijftiende ging Edward daarom bij een advocaat op kantoor werken. Hier had hij na een jaar al weer genoeg van en hij besloot definitief in de muziek verder te gaan.

Elgar begon met het geven van viool- en pianolessen en in 1879 kreeg hij de leiding over het personeelsorkest van de plaatselijke psychiatrische inrichting. De directie hoopte dat muziek heilzaam op de patiënten zou werken. In 1889 trouwde Elgar met zijn 8 jaar oudere leerlinge Caroline Alice Roberts. Haar familie was erg tegen op dit huwelijk omdat het ver ‘beneden haar stand’ zou zijn. Maar het koppel hield ondanks alles voet bij stuk. Zij zou haar hele leven lang zijn werk als componist stimuleren en aanmoedigen. Kort na het huwelijk vertrok het paar naar London omdat Elgar’s kansen om daar succes te krijgen als componist groter waren. Dit viel erg tegen. De Londenaren vonden Elgar maar een provinciaal. Hij was van lage komaf en ook nog eens katholiek. Zijn werken werken waren totaal geen succes.

Terug in Worcestershire schreef Elgar een aantal van zijn grootste meesterwerken. Maar om in levensonderhoud te voorzien moets hij weer muzieklessen gaan geven. Hier had een gloeiende hekel aan. In die tijd kreeg Elgar last van heftige, zware depressies, die hij trachtte te maskeren met grappen en driftbuien.

Toch kreeg hij langzaam en gestaag meer succes. Hij componeerde de Imperial March in 1897 voor het Jubileum van Koningin Victoria en daarmee vestigde hij definitief zijn naam. Voor de kroning van Edward VII componeerde Elgar een officiële ode. Naar aanleiding hiervan werd in 1904 in de adelstand werd verheven: hij mocht zich voortaan Sir noemen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog droeg Elgar droeg zijn steentje bij met het schrijven van patriottisch getinte werken. Ook werd het belangrijkste stuk van zijn Pomp and Circumstance March No.1 voorzien van een tekst en werd aldus het beroemde Land of Hope and Glory.

In 1920 overleed zijn vrouw Alice. Vanaf dat moment schreef hij geen werken van belang meer. Hij zonderde zich steeds meer af. Op 23 februari 1934 overleed Sir Edward Elgar aan kanker. Hij werd 77 jaar oud.

Ieder koor zou een paar liederen van Elgar op haar reperoire moeten hebben staan. The Early Partsongs , The Later Partsongs en Five unaccompanied Part-songs Opus 71, 72 en 73.

Mijn favoriete lied van Egar is : Death on the hills

Zangers gezocht voor Misa Criolla

Op zondag 13 november 2005 voert het Oost Nederlands Kamertjeskoor (ONKK), samen met Macondo en de tenor Sebastian Brouwer, de Misa Criolla uit van Ariel Ramírez. Dit bijzondere concert vindt plaats in de Nicolaaskerk te Denekamp.

Het ONKK heeft voor dit project nog plaats voor enkele zangers die dit bijzondere werk willen uitvoeren. Het gaat om 1 (hoge) sopraan, 1 alt, 2 tenoren en 2 bassen. Naast de Misa Criolla zullen ook nog enkele oude en moderne Spaanstalige liederen worden ingestudeerd. De groep Macondo o.l.v. de Chileen Ivan Vargas zal het geheel op grotendeels originele instrumenten begeleiden.

Geïnteresseerden die jonger zijn dan 50 jaar, kennis van het notenschrift hebben en over de nodige zangervaring beschikken, worden uitgenodigd een stemtest te doen. De kosten om dit leuke project mee te zingen zijn 25 euro. Dit is inclusief (minimaal) vier repetities, deelname aan de repetitiedag op 15 oktober en het concert. Mocht iemand na dit project besluiten om lid te worden van het ONKK dan krijgt degene het geld terug.

De repetities zijn op maandagavond van 20.00 uur tot 22.00 uur te Enschede.

Voor meer informatie of een stemtest kunnen mensen contact opnemen met dirigent: Mariette Effing

Eerste repetitie na de vakantie.

Vandaag weer de eerste repetitie van het Stadsjongenskoor gehad. Ik ben vandaag in ieder geval zeer tevreden over de inzet van de jongens. We gaan immers een spannende tijd tegemoet met de viering van ons 90 jarig bestaan op zondag 9 oktober. Hou deze vorm vast jongens!!!

Ik uren en dagen zitten puzzelen en heb het programma grotendeels klaar. Maar ik merkte vandaag al dat ik er hier en daar toch nog wat aan moet sleutelen. De jongensstem in van nature aan verandering onderhevig en als je sommige jongen na 6 weken ineens terug ziet en hoort…

We hebben ons heel wat ‘op de hals’ gehaald door het concert op twee verschillende plekken te gaan geven. Voor de pauze zingen we in de Plechelmus Basiliek en na de pauze in de Stadhuishal. Dit brengt logistiek nogal wat problemen met zich mee maar die gaan we de komende weken allemaal oplossen!

Voorlopig gaan we vol goede moed er tegen aan!

Vliegende start Kringzingers.

Vandaag heeft het personeelskoor van de Universiteit Twente (UT) De Kringzingers weer haar eerste repetitie van het seizoen gehad. Ondanks het warme weer is het koor is vol enthousiasme van start gegaan. Dit moet ook wel, we hebben immers over 3 repetities al weer een kort optreden in Lonneker. Het ging boven verwachting goed allemaal en de bedoeling is dat we dit hele jaar vol te houden.

Het gaat een spannend en leuk seizoen worden. Het koor bestaat dit jaar 15 jaar en viert dit met een concertreis naar Schiermonnikoog en een lustrumconcert. Een bijzonder cadeau hebben we al gehad: het College van Bestuur van de UT wist het koor op waarde te schatten en gaf haar een financiële impuls om een CD op te nemen. De opnames waren voor de zomervakantie, evenals echte fotosessie voor het hoesje en nu is het wachten totdat ik komende week de opnames mag beluisteren en het afmixen kan beginnen.

Vandaag konden we de dummy van de CD bewonderen d.w.z. het hoesje en het boekje gemaakt door bureau communicatie van de UT. Het ziet er allemaal zeer professioneel uit. De CD zal tijdens het lustrumconcert gepresenteerd worden.

De leden van de Kringzingers vroegen zich vandaag af waar ze mijn web-log konden bewonderen. Nou hier dus.

Holland Festival Oude Muziek (2)

Afgelopen weekend heb ik weer als vrijwilliger bij het Holland Festival Oude Muziek gewerkt. Naast stoelen sjouwen, kaartjes controleren, tassen en deuren bewaken, plaatsenwijzen heb ik een aantal zeer mooie concerten gehoord.

Het festival werd afgelopen vrijdag tussen 18.30 en 19.15 uur geopend met beiaard bespelingen en het Utrechts klokkengilde. Het is fantastisch om door Utrecht te lopen met al dat gebeier! Op pad om het eerste concert te horen: Domus Polyphoniae, polyfonieën in de Dom. Dit concert was als het ware een voorproefje van al het moois dat iedereen nog te wachten staat deze week. Opvallend was dat het ensemble Trigon o.l.v. Margot Kalse al zong terwijl het publiek binnenkwam. Zonder dat er een duidelijke aanwijzing was werd het publiek op een gegeven moment stil en vervolgde Ensemble Organum o.l.v. Marcel Pérès het programma, Niet alls wat dit ensemble zong vond ik mooi, een van de stukken duurde ook veel te lang. Me Naiset & Toorama vond ik zeer verfissend omdat ze op een traditionele manier zongen. Ik had graag meer van ze willen horen. Leo van Doeselaar speelde afwisselend op het grote en kleine orgel. Tot slot zong het Festivalkoor o.l.v. Adrián Rodriguez Van der Spoel het veerstigstemmige Spem in alium waarover ik in de vorige log al schreef. Geweldig om dit stuk eindelijk eens live te horen en het werd op een fantasische manier uit gevoerd.

Op zaterdag trok het festivakoorl door Utrecht op dit motet op verschillende plekken ten gehore te brengen. Het is erg moedig dat men op deze manier het ‘gewone publiek’ in probeert te verassen met deze toch niet direct toegankelijke muziek. Ik vond het dan ook erg spannend hoe de uitvoeringen gingen. Het was te beluisteren in, onder andere in het wonderschonen Pandhof bij de Dom, het Postkantoor en zelfs midden tussen het winkelend publiek van Hoog Catharijne werd gezongen. Vooral deze laatste locatie heeft indruk op me gemaakt. Mensen werden als het ware overvallen door een oase aan rust die deze muziek uitstraalt. Een eindeloze stroom toevallige passanten stonden met open mond op de roltrap even te luisteren en vervolgden daarna al dan niet hun dagelijkse beslommeringen. Opvallend vond ik dat het winkelplein door het talrijk aanwezige publiek en de prachtige klanken als vanzelf tot concertruimte werd getransformeerd.

Zaterdagavond laat in de Pieterskerk was het concert van Diabolus in Musica ook een absolute topper. Ze zongen diverse werken uit de Notre Dame School met een verbluffende perfectie. Het is muziek uit de 12de eeuw maar het doet soms erg modern aan. Onthoudt de namen Leoninus en Perotinus en luister eens naar die wonderlijke muziek.

Karmozijnbes, Pandhof Utrecht