Kamp Stadsjongenskoor 2021

Wat zaten we in spanning! Mag het wel of niet en kan het dit jaar dan wel? We hebben het over het jaarlijkse kamp van het Stadsjongenskoor in Reutum, eerste weekend van oktober. Nadat het verlossende woord kwam tijdens de persconferentie van 25 september moest kampcommissie nog wel even aan de bak maar dat deden ze met zeer veel enthousiasme. Precies wat het koor na zo’n moeilijke periode nodig heeft. Naast concerten en optredens geven is het jaarlijkse kamp heel belangrijk voor het Stadsjongenskoor. Nee, we gaan dan niet zingen. We gaan met elkaar spelen. Het Jongemannenkoor maakt een mooi dagprogramma waarbij jong en oud met elkaar moet samenwerken. Zoals het touwtrekken…

Een aantal ouders verzorgen ‘de rest’ zoals het eten, schoonmaken, pleisters plakken, troosten bij tranen enz. Het samen eten is ook een absoluut hoogtepunt. De jongemannen verbazen zich dan hoe een 8 jarige maar liefst 6 boterhammen op eet. Een hele dag spelen maakt dan ook razend hongerig!

Natuurlijk doe ik dan aan zoveel mogelijk spelletjes mee. Een favoriet bordspel van mij is Barricade, een soort Mens erger je niet maar dan gemener. En nee, ik heb geen genade. Ook niet voor het jongste koorlid Max (7), maar hij ging  maar door en door totdat hij me op het laatste moment te slim af was. Ik had hem teveel geleerd…

Sponsormiddag BachTwente

Na anderhalf jaar geen concerten en andere activiteiten was het voor de jongens van het Stadsjongenskoor Oldenzaal in september weer ouderwets druk met leuke optredens. Op zondag 19 september gaven vier solisten een miniconcert tijdens de sponsormiddag van BachTwente. Ze zongen het programma dat ze tijdens het zomerconcert ook hadden gezongen met Dennis Vallenduuk aan de piano. De jongens deden dat met veel plezier maar vooral  ook heel erg goed!  Ondertussen legde ik uit hoe de organisatie van het Stadsjongenskoor in elkaar zit en hoe we de coronatijd zijn doorgekomen. Ik kreeg lovende reacties van het aanwezige publiek. Een betere reclame kun je niet hebben!

Plechelmusklok

Op zondag 12 september was het eindelijk zover. De nieuwe Plechelmusklok werd met veel ‘tamtam’ naar Oldenzaal gebracht. Er was een fantastische optocht met veel muziek en theater en dat maakte het tot een heel mooi en vrolijk straatfeest. In de Plechelmusbasiliek was ‘s middags het officiële gedeelte: de overdracht van de klok aan de Gemeente Oldenzaal. Tijdens die Plechtigheid zong het Stadsjongenskoor de Basilica Sacra van Johan de Meij samen met Sempre Crescendo onder leiding van Ruud Pletting. De solo werd gezongen door Toby, Merlijn en Bart.

Zomerconcert Stadsjongenskoor 2021

Foto: Willem van Walderveen

Gelukkig kon het Zomerconcert van het Stadsjongenskoor op zondag 4 juli doorgaan!  De laatste keer dat we samen op het podium stonden was in december 2019. Niet lang daarna was de eerste lockdown een feit en hadden we alleen nog via Zoom contact. Veel activiteiten konden niet door gaan. De Grafschafter Chortage in Kloster Frenswegen (Dld) en ook alle Matthäus-Passionen werden afgelast. Gelukkig konden we in juni 2020 weer buiten zingen in het park en met de jongens een optreden geven in de tuin van het Racerhuis. Na de zomervakantie leek alles ‘normaal’ maar toch kon het kamp waar de jongens en jongemannen altijd zo naar uitkijken niet doorgaan. Ook de Kerstafette niet en de tweede lockdown was een feit. Weer verder op Zoom, weer geen koorweekend in Duitsland, geen Matthäus-Passionen… Zodra het weer ‘mocht’, gingen we in maart met de jongens in kleine groepjes samen zingen en zes jongens hadden het geluk mee te mogen doen aan de Marcus Cantate. In mei voegden we de groepen samen om in een half-open schuur buiten te repeteren. Het Jongemannenkoor zag en hoorde elkaar daar weer voor het eerst sinds maanden. Het grootste gedeelte van het concert dat we op zondag 4 juli gaven hebben we dus in tijdens de lockdowns ingestudeerd. Via Zoom, in de huiskamer en buiten…

Laat dit concert de opmaat zijn naar betere tijden. Dat we weer op kamp kunnen, veel concerten geven, op koorweekend kunnen, een nazit houden en contact maken met ons publiek. En het Opleidingskoor? Dat is er niet… Na deze zomer gaan ik 2 jaar werven inhalen zodat er komend kerstconcert op 18 december weer veel nieuwe jongens op het podium staan!

 

We gaan weer aan de slag!

Met de komende versoepelingen in zicht durfde ik het eindelijk aan mijn agenda weer eens te updaten. Met de jongens van het Stadsjongenskoor en de kinderen van Jong Vocaal Twente ben ik alweer weken weer aan het repeteren maar de mannenkoren waren nog voorzichtig! En terecht natuurlijk. Maar het ziet er naar uit dat er een einde komt aan het eeuwige Zoomen: we gaan naar buiten met de mannen! Met het Koninklijk Zutphens Mannenkoor gaan we naar de Theetuin in Vierakker en het Tiels Mannenkoor gaat repeteren op de tribune ban TEC. Mannenklank Glanerbrug gaat eerst eens met elkaar BBQ’en, ook heel leuk. Ik zie er naar uit om alle mannen weer in levende lijve te zien en te horen!

Ik wil al mijn koren heel hartelijk bedanken voor de steun die ik heb ontvangen in coronatijd. Het was niet altijd gemakkelijk maar we hebben ons er samen doorheen geslagen.

Marcus Cantate

Met heel veel plezier heb ik meegedaan aan de realisering van de Marcus Cantate. Samen met BachTwente, Phion, Consensus Vocalis en 6 jongens van het Stadsjongenskoor Oldenzaal: Toby, Liam, Bart, Merlijn, Mattis en Jona. Volgend jaar in 2022 gaan we er weer voor om met álle jongens weer de Matthäus-Passion te zingen. Maar deze Marcus Cantate is écht een historisch document mogelijk gemaakt in deze bijzondere en moeilijke coronatijd! We hebben enormgenoten om hier aan mee te mogen doen. Met dank aan het Wilminktheater, Mu ziekcentrum Enschede en ConcertoMedia.

Bedankt allemaal voor de mooie samenwerking!

om hier aan mee te mogen doen. Met dank aan het Wilminktheater, Muziekcentrum Enschede en ConcertoMedia.
Foto: Willem van Walderveen

Bekijk hieronder de Marcus Cantate:

An Irish Blessing

Gisteren 15-02-2021 zongen we An Irish Blessing tijdens de uitvaartplechtigheid van de veel te jong overleden Ruben Brok. Om Ruben te herdenken hebben we een fotocollage gemaakt van zijn loopbaan bij het Stadsjongenskoor Oldenzaal. Met dit muzikale monument willen we zijn sprankelende persoonlijkheid herinneren en koesteren.

R.I.P. Ruben

(Mariette, Alex, Dennis en Rik, zang. Jorn en Lara beeld en geluid)

I.M. Ruben Brok

die op 25 jarige leeftijd is overleden.

Onze lieve, creatieve, muzikale en pittige Ruben is niet meer onder ons. Toen hij in 2003 op achtjarige leeftijd bij het Stadsjongenskoor kwam zingen ging hij meteen ‘dwars’ voor de groep liggen. Dat was toen we de eerste groepsfoto van het Opleidingskoor maakten, maar het typeert hem ook. Ruben was de gangmaker, daagde uit, was open, spontaan en vrolijk. Al heel snel bleek hij niet alleen heel veel plezier in zingen te hebben, hij had een mooie stem, leerde vlot en bleek een groot muzikaal talent. Hij volgde solozanglessen bij Ivette van Laar en zong samen met zijn maatje Gabriël van Sintmaartensdijk het Pie Jesu in het Requiem van Jenkins. Op heel veel concerten van het Stadsjongenskoor hebben we van zijn prachtige stem genoten. Hij zong mee in de opera Boris Godoenov van Moessorgski van de Nederlandse Reisopera en vele malen in de Matthäus-Passion van Bach onder verschillende grote dirigenten. Ruben was erbij toen we meededen met het koorfestival in Neerpelt en zong ook mee met de Sint Nicolascantate van Benjamin Britten. Vanaf zijn 14de jaar zong hij als tenor vele concerten met het Jongemannenkoor.

Ruben ging ook erg graag mee naar de Grafschafter Chortage in Kloster Frenswegen waar we altijd een weekend intensief repeteerden samen met Duitse kinderen om op zondagmiddag een concert te geven. Na een hele dag repeteren had Ruben er nog niet genoeg van en bleef zingen en nog eens zingen. Ook zette hij graag ’s nachts de boel op stelten en maakte het menig begeleider moeilijk. Maar door zijn innemende persoonlijkheid kwam het altijd goed en was hij ook al jong geliefd bij de Duitse meisjes. Ook toen hij ouder was ging hij nog mee naar Frenswegen maar dan als begeleider. En wat ging hij goed en liefdevol met de kinderen om! Zoals die ene keer, toen het brandalarm afging ’s nachts en er vijf brandweerauto’s uitrukten en voor de deur stonden. Hij handelde zo goed, zorgde ervoor dat alle 100 kinderen zich in de hal verzamelden, gaf de andere begeleiders opdracht om in alle douches en wc’s te kijken of daar nog kinderen waren en zorgde later in de grote zaal voor muzikaal vertier om de geschrokken huilende kinderen aan het lachen te maken.

DIT filmpje is Ruben ten voeten uit. Na een weekend repeteren en nachtbraken in Frenswegen is iedereen op zondagochtend moe en uitgeteld. Maar Ruben niet. Ruben zingt!

2007 Requiem Jenkins. Van links naar rechts: Kay Jensma, Gabriël van Sintmaartensdijk en Ruben Brok

NRC Weekend

En dan sta je ineens met het Stadsjongenskoor op de voorpagina van NRC Weekend. Best groot als je het blad in je handen hebt! Met daarna een twee pagina’s groot artikel van Mischa Spel over zingen in coronatijd ( foto’s Eric Brinkhorst).

Ja, we ‘mogen’ sinds 1 juli weer zingen. Ook binnen op 1,5 meter in een zig-zag opstelling met voldoende ventilatie.  Met het Stadsjongenskoor en Jong Vocaal Twente ben ik zo snel de scholen in juni weer open gingen buiten gaan repeteren, in het park. Ook de mannen van het Koninklijk Zutphens Mannenkoor kwamen afgelopen week weer fysiek bij elkaar.  En natuurlijk werd er ook gezongen en zag ik alleen maar blije gezichten. Buiten zingen is niet ideaal, maar alles is beter dan niet zingen of thuis via Zoom nootjes instuderen.

Afgelopen maanden werd weer eens duidelijk dat mensen een diepgeworteld gevoel hebben om samen te zingen. En dan heb ik het niet alleen over het zingen in koren. Mensen zingen ook als ze feesten, uitgaan of hun favoriete club aanmoedigen. Hoe kun je zo’n uiting van saamhorigheid en emotie verbieden? Van de gedachte alleen al werd ik verdrietig. Gelukkig is het in Nederland zover niet gekomen. Dat het werd afgeraden voelde toch nog als een soort vrije keuze.

De mannenkoren die ik dirigeer gaan nu nadenken over verstandige opstellingen en zoeken geschiktere repetitieruimtes om in augustus weer te beginnen. Ik neem nu even de tijd om rustig na te denken over hoe we deze herstart gaan maken. Ik heb het samen muziek maken heel erg gemist. Het maakte me labiel en emotioneel. Ik wist niet dat dit zo diep zat. Met koren werken en muziek maken is zo’n vanzelfsprekend onderdeel van mijn leven dat ik het gewoon even vergeten was hoe waardevol het eigenlijk is. Dat is iets dat deze periode me geleerd heeft.


Het hele artikel is HIER te lezen.